DE
EN
ES
FR
IT
PL
PT
Overzicht
Een baby krijgen is altijd zenuwslopend – en vrouwen hebben nu te maken met onverwachte zorgen. Nieuwe moeders delen hun verhalen over ‘ongelooflijke’ verloskundigen en over de vreugde en pijn van bevallen tijdens een pandemie
Helen Simmons, een 28-jarige filmproducent uit Londen, kreeg op de avond van 30 maart weeën van haar tweede kind – precies een week nadat Boris Johnson een landelijke lockdown had aangekondigd. “Het voelde als een bevalling in jaren 60-stijl,” grapt ze.
De volgende dag arriveerde ze om 5.30 uur “s ochtends samen met haar man Charles in het Royal Free-ziekenhuis. ”We hoopten op het beste,” zegt Simmons. In plaats daarvan werd Charles naar huis gestuurd vanwege nieuwe bezoekersbeperkingen als gevolg van de uitbraak, en werd Simmons alleen naar de verlosafdeling gebracht. Ze had honger – ze had niet genoeg eten meegenomen – dus Charles bracht wat eten langs en bleef een paar uur bij haar voordat hij opnieuw werd opgedragen te vertrekken.
De daaropvolgende 10 uur beviel Simmons alleen en werd Charles verbannen naar een wachtkamer buiten, als een echtgenoot uit het tijdperk van Mad Men. Het was zwaar. “Het moeilijkste deel van de bevalling is niet het persen,” zegt Simmons. “Het zijn de weeën. En dat alleen doen … je beseft pas hoeveel je je partner emotioneel en lichamelijk nodig hebt als die persoon niet bij je kan zijn.”
Na een bevalling van 30 uur, waarvan het grootste deel alleen werd doorgebracht, werd hun dochter Isla op 1 april om 4.40 uur “s ochtends geboren. Charles mocht naar binnen om Isla geboren te zien worden, waarna hij weer naar buiten werd begeleid. Het was beslist niet de bevalling waarop ze hadden gehoopt of die ze hadden gepland. Toch heeft Simmons het gevoel dat ze door deze ervaring een innerlijke kracht ontdekte waarvan ze niet wist dat ze die bezat. ”Het gaf me een nieuw respect voor vrouwen door de geschiedenis heen,” zegt ze.
Terwijl de coronaviruspandemie voortduurt, zullen zwangere vrouwen in het hele land zich afvragen hoe deze hen zal beïnvloeden. “Het is een angstige tijd voor zwangere vrouwen,” zegt Maria Booker van de liefdadigheidsorganisatie Birthrights. “Ze maken zich zorgen of hun partner bij hen kan blijven en over hoe de bevalling zal verlopen.”
Op dit moment zou volgens de officiële richtlijnen geen enkele Britse vrouw alleen hoeven te bevallen. “Bezoek is beperkt om de verspreiding van het coronavirus te helpen stoppen,” zegt NHS England, “maar onze richtlijnen zijn volkomen duidelijk dat er een specifieke uitzondering moet worden gemaakt voor geboortepartners wanneer een vrouw aan het bevallen is.” De richtlijnen van het Royal College of Midwives (RCM) stellen dat partners mogelijk niet bij vrouwen kunnen zijn tijdens de inleiding en de vroege stadia van de bevalling vanwege de richtlijnen voor fysieke afstand. Maar daarin wordt ook gezegd: “Op het moment dat de actieve bevalling begint, word je naar je eigen kamer gebracht en kan je geboortepartner zich bij je voegen.” Uiteraard alleen als diegene geen ziekteverschijnselen vertoont. Na de geboorte zijn bezoekers niet toegestaan.
Maar er bestaat enige verwarring over de manier waarop de regels door verschillende zorginstellingen worden gehandhaafd. Simmons bracht het grootste deel van haar bevalling alleen door, maar anderen hebben hun partner de hele tijd bij zich. De 29-jarige ondernemer Naomi Edmondson uit Londen beviel op 31 maart van een jongetje in het St Mary’s-ziekenhuis in Paddington. Haar man Ally mocht gedurende haar geplande keizersnede bij haar blijven.
Wat moeders die bevallen echter kunnen opmerken, is dat ziekenhuizen leger lijken. Uit een recent onderzoek van de RCM bleek dat 20% van de functies voor verloskundigen momenteel onvervuld is vanwege zelfisolatie, het coronavirus of bestaande personeelstekorten. Vorige week overleed de 54-jarige Lynsay Coventry in het Princess Alexandra-ziekenhuis in Harlow, Essex. Zij was de eerste verloskundige die aan Covid-19 overleed, wat de risico’s laat zien die zorgprofessionals nemen bij de uitoefening van hun beroep.